برای ژیلا بنی یعقوب و شیوانظرآهاری؛ با رفتن شما تواضع و فروتنی دربند می شود

Posted: August 27, 2012 in Uncategorized

بیهوده نیست که رفتن عده ای به زندان، تاثیری بیشتر از آنچه تصور می شود برجای می گذارد. انسانها به زندان می روند و از زندان آزاد می شوند، با همه اینها، تنها عده ای محدود هستند که رفتن و آمدنشان بر فضای فعالیت مدنی تاثیر می گذارد. شیوانظرآهاری و ژیلا بنی یعقوب از انسان هایی است که بازگشتشان به زندان، تاثیر گذار است.

برای همه فعالین مدنی سخت است که تواضع و فروتنی را چاشنی کارشان کنند و با خلوص نیت، هرآنچه را که فکر می کنند برای بشر مفید است انجام دهند، ما گاهی آنقدر درگیر حاشیه می شویم، که یادمان می رود برای چه تلاش می کنیم و یادمان می رود که انسان را رعایت کنیم. شیوا نظرآهاری از آن دسته ایست که هرچه ثمره تلاش هایش بیشتر می شود، افتاده تر و سنگین تر می شود.

برای ژیلا و امثال ژیلا مهم نیست که چه کسی تایید یا ردش می کند، برای آنها تنها نفس عملشان مهم است و اینکه در این وانفسای فعالیتهای مدنی، فروتنی و تواضع خود را به بهایی اندک نفروشند و خاطرکسی را آزرده نکنند. نوشتن از امثال شیوا نظرآهاری و ژیلا بنی یعقوب سخت است. سخت از اینکه مبادا حق مطلب ادا نشود و نوشتن از تواضع و فروتنی شان مصادره به مطلوب شود.

اما حقیقت این است که این دو، آنقدر حرف برای ما دارند که نمی توان بی تفاوت از کنارش عبور کرد. فعالیت مدنی بی منت، تحفه ای است که این دو انسان به ما ارزانی داشتند و چه شایسته است که این تحفه را دریافت کنیم و به دیگران ارزانی کنیم.

برای همه ما سخت است که روزی پوسترهای رهایی این دو را به اشتراک گذاریم و برایشان آرزوی رهایی کنیم، چرا که این دو خود نماد رهایی و آزادگی هستند. آزادگی و رهایی به نبودن پشت میله های زندان نیست، آزادگی به رهایی از تعلقات شخصی بستگی دارد و بدون اغراق شیوا نظرآهاری و ژیلابنی یعقوب را می توان از نمادهای این تفکر و رفتار محسوب کرد.

شیوا و ژیلای عزیز

گفتن از شما کاری سخت است، اما طبق عهدی که با خود بستم، دوست دارم از کسانی که تواضع و فروتنی را چاشنی کارشان می کنند یادی کنم و کسی را جز شما شایسته این یاد و ذکر نیافتم. می دانم که بازگشت به زندان، شاید برایتان خوشایند تر از زندگی در میان جماعتی باشد که حقیقت آزادگی را تنها در رهایی از میله ها یافتهاست، اما از صمیم قلبم و با نهایت امید و آرزو، امیدوارم که همچنان کنار ما باشید و اجازه دهید که تواضع، فروتنی و کار بی منت را از شما بیاموزیم، ما نو پایان فعالیت مدنی درایران، نیازداریم که یاد بگیریم برای کار و تلاشمان منتظر مزد نباشیم و کسی از شما بهتر نمی تواند این را به ما ارزانی دارد.

با رفتن شما، تواضع و فروتنی نیز در بند می شود و بسیار سخت است که ما انسانهایی باشیم که بی منت ببخشیم و بی منت تلاش کنیم تا دنیایی پر از صلح، دوستی و احترام به حقوق بشر را پی ریزی کنیم.

ادوار کبک آگاه است

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s